Depresja poporodowa to dość częsty problem, który według badań dotyka od 10% do 22% młodych mam. Należy pamiętać, że może ona także dotknąć meżczyzn – około 10%. Depresja poporodowa często jest bagatelizowana i tłumaczona wahaniami nastrojów. Jednak jest to znacznie poważniejsze zaburzenie, które znacząco wpływa na kobietę i rozwój dziecka.
Spis treści:
- Czym jest depresja poporodowa?
- Przyczyny i objawy depresji poporodowej
- Depresja poporodowa matki – wpływ na dziecko
- Dlaczego należy szukać pomocy i gdzie ją można znaleźć
- Jak zapobiegać depresji poporodowej?
Czym jest depresja poporodowa?
Depresja poporodowa to długotrwałe obniżenie nastroju, niechęć do życia i głęboki smutek. Pojawia się ona w niedługim czasie po urodzeniu dziecka. Bardzo często to zaburzenie mylnie określane jest jako tzw. baby blues, które charakteryzuje się przejściową apatią i obniżonym nastrojem. Jednak w tym przypadku jest to spowodowane przez zwiększone działanie hormonów (w czasie nawału mlecznego), a po którym czasie nastrój młodej mamy wraca do normy. W przypadku depresji niekorzystny psychicznie stan utrzymuje się znacznie dłużej. Bardzo często złe samopoczucie kobiety tłumaczone jest zmęczeniem, niewyspaniem czy reorganizacją dotychczasowego życia.
Przyczyny i objawy depresji poporodowej
Należy pamiętać, że depresja poporodowa może pojawić się u kobiety, która urodziła po raz pierwszy, jak również u tej, która już ma dzieci. Ponadto niekoniecznie wystąpi kilka tygodni po porodzie, ale może być nawet rok po urodzeniu. Dlatego ważne jest, aby obserwować siebie, swojego partnera czy partnerkę i odpowiednio zareagować – wspierać i poszukać pomocy specjalistów.
Przyczyny
Przyczyn wystąpienia depresji poporodowej jest wiele. Możemy wyróżnić m.in. predyspozycje genetyczne, poród z komplikacjami, wahania poziomów hormonów, niedostatek lub słaba jakość snu, problemy w naturalnym karmieniu, problemy w związku, silny lub przewlekły stres, niską samoocenę, trudności finansowe, mieszkaniowe, brak zatrudnienia lub obawa przed jego utratą. Niestety ryzyko pojawienia się depresji może nasilać starch i lęk przed komplikacjami w ciąży czy wcześniejsza utrata dziecka. Także nieplanowana ciąża, a także trudności z zajściem w ciążę sprzyjają chorobie.
Objawy
Depresja poporodowa ma takie same objawy, jak „zwykła” depresja, czyli m.in. chwiejność emocjonalną, rozdrażnienie, napady paniki, smutek i płacz, poczucie winy czy brak energii, zmęczenie. Jednak w przypadku zostania mamą charakterystyczne jest poczucie lęku, że zrobisz dziecku krzywdę. Odsuwasz maleństwo od siebie, denerwuje cię ono, przez co unikasz kontaku. To z kolei sprawia, że nie jest budowana więź z maleństwem, a to odbije się niekorzystnie w jego rozwoju i późniejszym życiu. Ponadto pojawia się uczucie, że jesteśmy złą matką, że nie nadajemy się,
Depresja poporodowa matki – wpływ na dziecko
Choroba matki ma ogromny wpływ na rozwój dziecka, dlatego ważne jest, aby jak najszybciej podjąć leczenie. Najbardziej widocznym skutkiem depresji poporodowej mamy są problemy rozwojowe w obszarze emocjonalnym i społecznym dziecka. Według badań, dzieci, których matki borykały się z depresją, między 3 i 4 rokiem życia, częściej miały problemy z zachowaniem niż ich rówieśnicy. W wieku 16 lat częściej miały problemy z nauką matematyki, a jako 18-latkowie byli bardziej podatni na chorowanie na depresję.
Pierwsze lata życia dziecka to pojawiebie się takich objawów jak nadmierny płacz przez sen, trudności z karmieniem malucha, problemy z jego rozwojem ruchowym czy problemy w rozwoju mowy. W dalszym życiu dzieci mogą być agresywniejsze, mieć trudności z nawiązywaniem znajomości i relacji z innymi. Ponadto są nadpobudliwe ruchowo, a także mają trudności ze skupieniem uwagi.
Dlaczego należy szukać pomocy i gdzie ją można znaleźć
Jak wynika z powyższego depresja poporodowa to nie jest tymczasowe ani nie jest „wybrykiem” matki. To poważne zaburzenie, które wpływa negatywnie zarówno na matkę, jak i dziecko. Niezdiagnozowany, długotrwały stan depresyjny może doprowadzić do naprawdę tragicznych efektów. Dlatego, gdy zauważymy, że coś jest nie tak z nami czy partnerem/partnerką reagujmy, Nie bójmy się szukać pomocy.
Jeśli mamy podejrzenie pojawienia się depresji, możemy zgłosić się do psychologa, psychiaty lub lekarza rodzinnego, którzy przeprowadzi badania i na ich podstawie skieruje do specjalisty. W zależności od stopnia choroby zostaną zastosowane różne sposoby leczenia – psychoterapia lub farmakoterapia. Wielu kobieton borykającymi się z depresją poporodową pomagają grupy wsparcia dla mam oraz oczywiście wsparcie najbliższych.
Jak zapobiegać depresji poporodowej?
Każda mam powinna starać się wprowadzić zmiany w swoje życie, aby zapobiec pojawieniu się depresji. Jednak jeśli jesteśmy w grupie podwyższonego ryzyka zachorowania, to należy zwrócić na to szczególną uwagę. Bardzo pomocne jest odpowiednie przygotowanie się do narodzin dziecka. Może ono obejmować zbieranie informacji na temat przebiegu ciąży i połogu, rozmowa z lekarzami i pielęgniarkami, a także konsultacje ze specjalistami. Ponadto ważne są: rozmowa o obawach w związku z rolą rodzica, odpoczynek i sen, odpowiedni sposób odżywiania, wsparcie społeczne oraz najbliższych. A przede wszystkim gotowość do proszenia bliskich o pomoc dotyczącą pomocy w zajęciu się dzieckiem czy innych drobnych czynności.
Zobacz także:
„Utulić siebie do porodu” Maja Rosińska
Tokofobia. Lęk przed ciążą i porodem – jak sobie z tym radzić?
